Levenslessen van de lente

Het is weer lente! Ik weet niet hoe het met jou zit, maar mijn hart doet altijd weer een sprongetje als de zon weer begint te schijnen en de dagen langer worden. Lente is het seizoen van een nieuw begin, van hoop en leven en mijn hart haalt opgelucht adem nu we daar weer zijn aangekomen.

Ook in je eigen leven komen lentes voor. Lentes zijn mooie tijden, maar komen ook met uitdagingen. Gelukkig maar, dat houdt het spannend. Wat kunnen we leren van het seizoen van de lente voor de lentes in ons eigen leven?

Lente leert ons beginnen

Lente. Ontluikende bloemen, jonge dieren, bloesem, paaseieren. Lente is het ultieme seizoen van het nieuwe. Lente leert ons om te beginnen met iets nieuws, te herstarten met iets ouds, nieuwe stappen te zetten, buiten je comfort zone te gaan. Je kunt ergens eindeloos over nadenken, maar soms moet je maar gewoon beginnen en zien hoe het loopt. Zelfs als je niet zeker weet of de winter wel voorbij is. Beginnen hoeft niet meteen die grootse, rigoureuze stap te zijn. Beginnen kan, om in het lente-thema te blijven, ook klein zijn. Die ene eerste stap zetten. Soms heb je maar vijf minuten enorme moed nodig om in beweging te komen.

format_quote

It's time to start something new and trust the magic of new beginnings.

Eckhart Tolle

Lente leert ons moed

Een beginner ziet er vaak niet heel bewonderenswaardig uit. Kijk maar eens naar een veulentje dat net probeert te lopen. Wankel en awkward is daarvoor een aardige omschrijving. Zo kan het ook voelen als je ergens mee begint. Sterker nog, zo kan het ook zijn en eruit zien. Het ding met nieuwe dingen proberen is dat anderen dat ook kunnen zien. En dat kan best een beetje spannend zijn. En awkward.

En daarom: als er dan een seizoen van de moed is, wil ik de lente daarvoor uitroepen. Je hebt moed nodig om ergens mee te beginnen, om (weer) hoop toe te laten , om iets (nog) een kans te geven. Zeker als je bedenkt dat een lente vaak volgt op een winter. Soms is het best lastig om dat seizoen van doorzetten en doorbikkelen los te laten. Om de knop om te zetten en niet te overleven, maar te leven. Want als je iets probeert, kan het mislukken. Je kunt teleurgesteld raken. Je kunt iets verliezen. Je kunt mensen teleur stellen. Krokusjes kunnen dapper hun kopje boven de grond uitsteken, maar misschien gaat het toch nog wel weer vriezen.

Onderpresteerders doen soms minder dan ze kunnen, omdat ze dan ook niet kunnen falen. Als je het niet echt probeert, kun je ook niet verliezen. Het is eng om jezelf ergens volledig voor te geven en misschien wel niet te slagen. Om het stof van je af te schudden en te zeggen: ik geef het leven, de liefde, de ander en/of mijzelf een nieuwe kans.

Het is veilig, daar in je comfort zone, maar er gebeurt vrij weinig. Soms is dat heel prettig en ook gezond, je hoeft niet elke dag bergen te beklimmen. Soms is het net zo moedig om niet die muur over te springen, maar er gewoon even tegenaan te zitten en te durven niet te durven. Maar in die veilige comfort zone je hele leven blijven? Dat is vrij saai. Soms is het leuk om nieuwe dingen over jezelf te leren, over je karakter en je capaciteiten. En dan ontdek je zomaar dat je meer kunt dan je dacht.

Ik kwam laatst het prachtige begrip wankelmoed tegen, van Désanne van Brederode. De moed om te wankelen, je kwetsbaar op te stellen, dapper onzeker te zijn. Dat vat mooi samen wat ik hier probeer te zeggen.

Lente leert ons aandacht te hebben

De lente is het seizoen van ontluikende knoppen, fragiele lentebloemen, jonge dieren die voor het eerst het licht zien en nog niets kunnen. De lente laat zien dat nieuwe dingen klein beginnen. Ze leert ons om het kleine en kwetsbare te zien en te waarderen.

Dingen, gebeurtenissen en mensen hoeven niet altijd groot(s) te zijn om waarde te hebben. We kunnen het leren waarderen als ze klein zijn. Het is goed om te zoeken naar de potentie en te hopen op de toekomst. Maar ook om iets te waarderen voor wat het is. Om te waarderen waar je nu staat, hoe het leven nu is. Om, zoals we al eerder zagen, die ene kleine stap te zetten. Onderschat hem niet. Zie de waarde van het zaaien in.

Genieten zit hem ook vaak in kleine dingen. Dankbaarheid voor die zonnestraal op je gezicht, een fluitend vogeltje, de lach van een kind of dat eerste kopje koffie in de ochtend. Je kunt jezelf trainen om dat te zien. Concrete tip? Schrijf ze op. Elke dag drie. Je zult verbaasd staan over wat dat doet met je gevoel van geluk.

Maar je moet het wel zien. Leren zien. Als je altijd je oog hebt gericht op de horizon, op de grootsheid boven je, zie je niet wat er voor je voeten ligt.

In het (oud-)Grieks heb je een prachtig begrip, kairos. Kairos betekent zoiets als ‘het juiste ogenblik, het juiste moment’. Chronos betekent gewoon tijd, als in wat een klok aangeeft. Kairos heeft het over de juiste tijd. Soms wil iets niet lukken, ook al doe je er van alles aan. Misschien is het niet de juiste tijd. Timing is belangrijk in het leven en je hebt niet alles onder controle. Het zijn niet altijd de snelsten of de besten die de wedstrijd winnen. Tijd en toeval spelen altijd een rol.

Je kunt ook leren om die kairos te zien en te benutten, soms te creëren. Wat heb je daarvoor nodig? Een open blik, aandacht voor de kleine dingen, stilte, zelfkennis en moed. Je moet ze leren (en willen) zien, die kansen. Aandacht voor de kleine dingen leert je om in het moment te leven, zoals de zaken nu zijn. Als je jezelf kent, kun je al beter inschatten of iets bij jou en jouw leven past. Stilte helpt je om daadwerkelijk stil te staan en te reflecteren. En soms moet je gewoon maar springen.

format_quote

Spelen is een bezigheid die men niet ernstig genoeg kan nemen.

Jacques-Yves Cousteau

Lente leert ons om klein te zijn

De lente, met al haar jonge en nieuwe dingen, kan ons inspireren om klein te zijn. Neem een voorbeeld aan kinderen en dartelende veulentjes.

Dus speel, want dat maakt het leven lichter. Ontspan. Doe eens iets geks. Of spontaans. Durf het niet te weten. Te vallen en weer op te staan. Te proberen. Te stuntelen. Durf ergens nog niet goed in te zijn. Iets nieuws te proberen. En daar misschien zelfs wel van te genieten. Te beginnen zonder te weten waar je uitkomt. Te verdwalen. Te huilen en te lachen met je hart. Je te verwonderen.

Klein zijn kun je ook in mentale zin, in nederigheid. Niet door jezelf kleiner te maken dan je bent, maar ook niet groter. Soms is het echt gewoon prima om gemiddeld te zijn. Je bent volledig en fantastisch uniek, talentvol en nodig. En gelijk ook zo doorsnee en normaal. Een klein mens onder een enorme sterrenhemel in een oneindig heelal. En gelukkig maar, want met raakvlakken en gemene delers, gelijkheid en het gevoel van ‘allemaal hetzelfde schuitje’ ervaren we ook verbondenheid met anderen.

Nederigheid viert andermans successen, net als die van hemzelf. Nederige mensen zijn trots op zichzelf en vieren wie ze zijn en wat ze kunnen, maar juichen anderen net zo hard toe. Nederige mensen weten dat ze niets te verliezen hebben. Je bent wie je bent, je kunt wat je kunt, je doet je best. Je kent je waarde. Je weet waar je goed in bent. Je weet dat en waarin je van toegevoegde waarde bent. Dus so what als iemand anders ergens heel goed in is? Is dat een bedreiging? Nee, het is een prachtige toevoeging aan het leven, net als jij. Uiteindelijk ben je niet wat je doet, niet wat anderen over je zeggen en niet wat je hebt. Je bent wie je bent. De beste manier om je niet meer af te vragen of je goed genoeg bent, is die vraag niet meer stellen.

format_quote

Humility is not thinking less of yourself. It is thinking of yourself less.

C.S. Lewis

Mensen, het is lente! Dus laten we proosten op beginsels, probeersels, awkwardness en moed, op hoop en leven.

En nu jij:

🌱 Wanneer zat jij in een lente met een aspect van je leven? Hoe voelde dat?

🌱 Denk eens terug aan een moment waarop je met iets nieuws startte. Wat bracht het je?

🌱 Wanneer heb jij voor het laatst gespeeld? Die ontspanning en flow ervaren, zonder doel aan het einde? Dat mag ook iets als een spelletje Monopoly zijn, overigens. We hoeven niet allemaal te gaan schommelen.

🌱 Juich jij voor jezelf? En voor anderen?